Senbi, 7 Jeltoqsan 2019
Ğibırat 1512 4 pikir 8 Qaraşa, 2019 sağat 17:46

Söz «bir däuren kemdi künge – bozbalalıq» haqında

Birinşi deñgeyli taldau: Osı öleñdegi aqın

Aqın köterip otırğan äleumettik taqırıp, psihologiyalıq sıñay, arqau şındıqtı şığarma namı ayparalap twr. Bwl jaylı jattandı ürdiste söz jazbaqtı özimizge minäsip körmedik. Mağlwm jay.

Tuındı qwrılısı jäyli tipten solay. Eki qoldıñ salasın qayta-qayta sanay bergennen ilim baraqat tauıp, jürek läzzät almasqa kerek. Hoş.

Bir aytarımız – taqırıp tañdau mäselesi. YAğni neni jazu, neni jazbau turasında. Osı twsta Abay jalpı şığarmaşılığında köp qatelik jibermegen aqın. Däl osı öleñ twrğısınan, aşığıraq bayandasaq, bozbalalıq kimde bolmaydı, bäriniñ basınan ötedi. Äñgime ötkeninde emes, kim bwl kezeñdi qalay ötkizgeninde. Aytpasa da belgili, qay buın bozbalalığın qalay ötkizse onıñ keler künderi (saldarı, zamanı) solay bolmaq, ömiri solay kömkerilip, adamdığı solay örbimek. Demek, keyin de ol sol kezeñnen dağdısında qalğan jolımen jar qwşıp, bala tudırıp, onı tärbielemek degen söz.

Alayda, öleñde aytılğan qatelikterdi der kezinde jazbasa, azamattar uaqıtılı arılmasa, kemşilik wrpaqtar sabaqtastığına wlasuı, wlt odan juıq arada arıla almauı mümkin edi. Bwl dertten biz büginde qwlan taza arılıp, adalana qoyğanımız şamalı.

Bwnday taqırıp jazuğa twrmay ma? Twrğanda qanday! Köpke kerek, uaqıttıñ wzaq sınına şıdas beretin zamanğa zäru taqırıp.

Poyaziyanıñ wlı missiyası, ülken jügi de sol adamğa (adamzatqa, halıqqa, köpke) qızmet etu ğoy. Sol üşin de Abay sözin tüzep, endi tıñdauşı tüzel degen joq pa? Endeşe, özi bastan keşip, yaki közben körip, jürekpen qorıtıp, aq-qarasın ayırıp alğan elge zäru taqırıp Abay nazarınan tıs qalmağan. Sonıñ üşin de jazu kerekti irkilmey jazğanı.

Sosın, bir twşınıp oqitınıñ – öleñ missiyası anıq.

Şığarmada avtordıñ öziniñ aqındıq missiyasın jete tüsinui, aqındıq jauapkerşiligin, qalamgerlik qızmetin jete bilui jäne iske asıruı aşıq körinis tapqanın bayqaymız. Öleñ öneriniñ bastı ğılımı osı der edim. Öleñniñ degdarlığı da, uaqıt jeline şayqalmay, zaman kerueninen qalmauı da osığan baylanıstı.

Qarañız, tañdaulı taqırıptı jazğanda da Abay bozbalalıqtı «men bılay ötkizdim, ananı istedim, mınanı büldirdim, mınanı tındırdım» dep kör-jerdi şwqılap arzandamay, keler zaman eskerse eken degen, asa zäru, el şalıs basqan, bolaşaq tüzeui kerek twstardı eske alu, jay keñes türindegi oy destelerimen, twnıq jürek sözin «böten sözben (detal'men de) bılğamay», özi arzandamay, sırın şaşıp, wyatqa qalmay, oy tastau sarınında, ömir qorıtındısı esebinde beredi. Bwl detal' taldaudağı swñğılalıq.

Mine, osı öleñdegi, tipti twtas poeziyasındağı Abaydıñ abaylığınıñ bası –osı. Taqırıp pen detal'dağı talğampazdıq.

Aqınnıñ aqındığınıñ eñ bir ayqın körinisi neni jazıp, neni jazbauında jatır. Ol aqın üşin, jalpı jazarman qauım üşin asa zäru ädet. Bwl ädet esti oqırmanğa da kerek ekenin Abay öz öleñderinde somdağan. «Söz tüzeldi, tıñdauşı, sen de tüzeliniñ» semantikası da köp närseni meñzese, sonıñ biri – osı ädet.

Qanday talğammen, nendey mwratpen qalam alğanın Abay «Birinşi qara sözinde»: «Aqırı oyladım: osı oyıma kelgen närselerdi qağazğa jaza bereyin, aq qağaz ben qara siyanı ermek qılayın, kimde-kim işinen kerekti söz tapsa, jazıp alsın, iä oqısın, keregi joq dese, öz sözim özimdiki dedim de aqırı osığan bayladım, endi mwnan basqa eşbir jwmısım joq» deydi. YAğni, Ruhani jauapkerşiliktiñ el bağu, mal bağu, bala bağu, ğılım bağu isinen joğarı ekenin bilgennen tuğan mwrat.

Bügingi aqın öz kar'erasın sol tört bağudıñ birinen izdep jürgen joq pa? Al, eñ wlı qalam bağu isi qayda qaladı sonda?

Ol is – qalamğa tazalıq, jazuğa talğam, ömirdiñ mäni, elge qızmet dep tüsinip, sol biikte qalam terbeu basqa da, olay qaramau – mülde basqa! Basqa sözben aytsaq Abay öleñiniñ kar'erasına jwmıs jasadı, onı baqtı, baptadı, sonıladı, tıñnan iz qosıp, jañadan oy şalıp, alısqa ozdıru qamın jasap, biregeylikke talpındırdı. Al, bügingi birşama aqınnan, tipti köbinen aqındıq quatın, odan tuğan öleñin erteñ joq bolar öziniñ ker'erasına jwmıs jasatıp jürgeni bayqaladı. YAğni, öleñ jwrtqa tanıludıñ, qızmette ösudiñ, bireudiñ (qızdıñ, bastıqtıñ, arnağan älde kimseniñ tipti ükimettiñ, jüyeniñ) köñilin tabudıñ, at şığarıp, ataq aludıñ qwralı retinde esebi qısqa bap. Öleñniñ suaruı, şıñauı, bir qaynauı jetpey qalatını, ğwmırı qısqa, jarıq etpe, suı köp, qoyuı az, sıldırlağan jeñil, poetikalıq iirimi närsiz bolatını sodan-au dep oylaymın. Onı är aqınnıñ öleñinen wğuğa boladı.

Nege, kim üşin öleñ jazğanın jäne öziniñ öleñ jazu maşığın (taktikasın, öleñniñ ğılımın) «Öleñ – sözdiñ patşası, söz sarası» öleñinde («Segiz ayaq» öleñinde de) birşama keñinen bayandaydı. Onı oqıp otırıp öleñ jazudıñ ermek emes ekenin bayqaysıñ. «Kökiregi sezimdi, tili oramdı» keler wrpaqqa önege beru missiyası barın, onıñ «talaptı wğar, tasır wqpas» kürdeliligi (köbinde oydağı sonılıq, degdarlıq) bolatını sındı elementterin bayqaymız. Bwl da aqındar türtip alatın Abay şığarmaşılığınıñ esti twsı.

Ağa buınnıñ ini buınğa qamqorlığı, ülkenniñ degdarlığı, bolmıstıñ bekzattana bastağan jılılığı, janaşırlıq jauapkerşiligi öleñniñ ön-boyınan esip twr. Bir pañsınu, ne qomsınu, yaki özin körsetu, menin aldığa salu joq. Jazu stilindegi öskeleñdik degen osı. Daralıqtıñ twması da osında. YAğni kenen keudeniñ öz kemeñgerligin qalay körsetip, qazınasın qalay ülestiruinde. Bwl jerde de avtordan aqındıq şeberlik ülgisin köremiz.

Öleñ soñındağı «Äyteuir aqsaqaldar aytpadı dep, jürmesin dep az ğana söz şığardıq» deui de sol aqındıqtıñ missiyasın, jauapkerşiligin, qızmetin jete tüsingen jürek maqswtı.

Bwl öleñ de sol jerlerde jazılğan mwrat, maqswttarğa säykes tüsip twr. Bwl şığarma eñ äueli osınısımen qwndı.

Osı arağa az söz qıstırsaq, büginde künde körgenin kerekti-kereksiz jaza beretin aqındardıñ, tipti öziniñ seziminiñ wyqaspen jazılğan şejiresi men oyınıñ wyqastı jazbasın oqıp otırıp, köpke qanday keregi boldı eken dep bas qatırasıñ, adamzatqa, zamanğa nege kerek ekenin tappaysıñ! Keler wrpaqqa da kök tiınğa keregi joq taqırıptı şiırlap otırğan aqındardıñ aqındıq jauapkerşilik, aqındıq mindet, aqındıq missiya degendi qalay qabıldağanın tüsinu qiın.

Ekinşi deñgeyli taldau: Öleñniñ tili

Şıntuaytında, bwl öleñde aytılğan bergi oylardı ämme jwrt biledi jäne kündelikti aytıp jürgeni. Alayda, söz qwdiretin, qazaq söz jasamı men til oramınıñ keremet mümkindigin şaması qaptal jetip erkinşe paydalanğan aqın Abay onı sonı tirkespen tiriltip aytadı. Osınday bilgendik, körgendilik, degdarlıq nil siñgeniniñ arqasında kündelikti ärkimniñ auzınan şığar jadağay söz jalt-jwlt etip qwbılıp, basqaşa tülep, jaña twrğıdan qılañ bergende, sana jatırqay qaraydı, keyde Ahañ (Ahmet Baytwrsınov) aytpaqtay birden qorıta qoymaydı. Sonan da oqırman qanşa esti bolsa da Abay sözi (tili) «...basqa aqındardıñ sözindey emes. Olar sözinen basqalığı sonşa, äuelgi kezde jatırqap, köpke deyin tosañsıp otırasıñ. Sözi az, mağınası köp, tereñ. Bwrın estimegen adamğa şapşañ oqıp şıqsañ, tüsinip, köbiniñ mağınasına jete almay qaladı». Degenmen esti köñil den qoysa jatsınbay qwp alarlıqtay til oramımen, tirkes destesimen beredi. Köziñniñ aldınan köptiñ kökeyinde bar jatıq oy jülgesi jüni jıltırap, qarğa neşe aunap äbden qwlpırğan söz tülkisi bop qwyrığın bwlañdatıp, köziñmen köñiliñdi qosa eleñ etkizip ötip bara jatqanda osı eñbektiñ iesine (avtorğa) ayızıñ qanıp, eriksiz tänti bolasıñ!

Aytıp aytpay ne kerek, jastıq däurenniñ az ğana kündik qızıq ekenin, bozbalalıqtıñ da ötpeli «kemdi kündik» «ğwmırın» kim bilmeydi. Hanğa ayan bolğanınday qaraşağa da mälim jay ğana ömir aqparatı. Oy qabıl alıp, aqıl qwptarlıq twjırım. Degenmen, Abayday oy quatı joq adam osı oydı bolbır tirkespen, boşalañ söylemmen bereri – anıq. Al, Abay «Bir däuren kemdi künge – boz balalıq» deydi.

Al, arı tamannan, detal' jügelesek...

Öleñ ilki joldıñ atımen ataladı. Wzın. Biraq, köp tanımğa jetelep twrğan bir auız sözdey jinaqı. «Bir däuren kemdi künge – bozbalalıq». Är söz öz ornın däl tauıp twr, olay-bılay jıljımaq emes. Olay etseñ sözdiñ säykesi ketip, oy qiyuı qaşıp, işki iirim boşalañdap, tirkes tältirekteytin türi bar. Asa sätti poetikalıq iirim somdağan söz twlğası. Eriksiz moyındatadı. Aqındıq qaptal şamanıñ qwdireti de osında jatır-au deysiñ.

Basqalay aytıp körelik, «Bozbalalıq – az kündik bir däuren» dese de aytar oyı pälendey alasara qoymas pa edi. Joq, aqın üşin jäne tüzelgen oqırman üşin oy destesi men söz qwnarı oysırap qalatının körip otırmız. Bwl tirkeste jadağaylıq basım. El qatarlı bir söz. Aqın mwnday twlğada aytudı mise twtpağan. Bwl tirkestiñ semantikalıq mağınasın qanday söz twlğasımen aytıp körseñ de öleñ ğılımındağı oy üsteu, mağınalıq temp, wğımdıq reñk jağınan abaylıq tirkes ärine oq boyı ozıq twr. Mine, osıdan aqınnıñ söz saptaudağı, söyley biludegi birtuarlığı, şeberligi añdaladı.

Qauzay tüseyik, avtor «jastıq», «jas däuren» demeydi. «Bozbala» deydi. Nege?

Bwl jalqı söz mağınanı süyrep twrğan mator ekenin, aytpaq oyı men şaşpaq önegeniñ kilti tap osı sözde ekenin sergek aqın jüregi döp basıp bilip twr. Sosın da «jastıqqa» qarağanda kemistigi men şalalığı bir mısqal köp, albırttığı men jeñildigi molañ jäne sol kemşinniñ bärin jwrt köz jwmıp, keşirimmen qaraytın «bozbalalıqtı» qabıl körip, öleñge iltipattaydı. Kerek bolsa wyqas üşin tañdadı dep aytudıñ özi tanımastıq. Maqsattı türde alındı deuge layıq.

Aqın pikirinde «bozbalalıqtıñ» boluın zañdılıq dep bilgenimen, ornımen boluın alğa tartıp, külki küylegen, «ehe-eheni (1911 jılğı alğaşqı jinaqta «epe-epe»)» ädet etudi keşirmeydi. Öytkeni bozbalalıq – jastıqtıñ aldı, jastıq – esti ömirdiñ bası. Onıñ kemşiligi joyılıp, adalanbay, ömirge es kirmek emes. Ol degdar bolmay ğwmır abat bolmaq emes. Osı oydı jetkizu üşin «bozbalalıq» Abayğa auaday kerek, öleñ soğan tilenip twrğanın avtor jazbay tanıp otır. Bwl avtordıñ söz swrıptaudağı sezimtaldığı.

Tüzelgen tıñdauşı («Söz tüzeldi, tıñdauşı, sen de tüzel») öleñge alğaş nazar bwrğanda aqıldı bir silkip, jürekti şarpıp ötetin aqınnıñ oy quatınıñ bolmaşı jarqılı. Alayda, bolmaşı bolsa da köp önege jatqanın añdap otırmız. Öleñdegi «ehe-ehe» sözi de osınday bozbalalıqtıñ albırttığı men qıltıñ-sıltıñın basqa söz ornın ala almastay, bay mağınalı bir söz. Senbeseñiz ornına basqa bir ayqındauış ne metafora (teñeu) qoyıp köriñiz, abayılq tirkestey biik, säuletti, öristi bolar ma eken...

Bwnday aqındıq minez Abay öleñinde köptep jüzdesedi. Mwnday tirkesterdi söz iesiniñ sintagmalıq tirkesteri (avtordıñ özine ğana tän söz tirkesteri) qatarına qosuğa boladı.

Jalpı, öleñ mazmwnında söz jinaqılığı adamdı tänti etedi. Bozbalalıq däurenniñ jaman twstarın nemese kemşilik, nwqsanın beyneleytin birsıpıra tirkesterdi köñil şaladı. Endi sol «samaratori sarı altın» tikesterge az-kem oy bwrayıq:

«Bir däuren azdı künge». Şınında ruhani jäne tändik jağınan qattı özgeriske wşıraytın, ne bülinudiñ, ne kisilik qalıptasudıñ bası bolğan fiziologiyalıq jäne psihologiyalıq «ötpeli kezeñdi» eki auız söz qamtıp jatır. Mwnı körkem ädebi tildegi ädemi sözben kestelep, qadiri men qımbatın wlıqtaydı. YAğni köp adam oysız, ıjdağatsız, qareketsiz uısınan şığarıp alatın altın kezeñge degen ökiniş, bağalamağan köñilderge reniş, keler künge eskertui bäri sıyıp jatır.

«Kökirek zor, uayım joq». Negizi «uayım – er qorğanı, esi barlıq» edi. Ruh zarlığı, el qamı, zaman mwñı joq, alayda, qolınan bäri keletindey lepirme sezim qay jasta bolmadı. Sonı däldi tüsip aytıp otır.

«Körse qızar, künde asıq». Albırttıqtıñ, jügendelmegen sezim men şideri joq aqıldıñ erşimdi sipatı.

«Süykimi, ikemi joq şaldıuarlıq». Jürek tolqıtar er minezdi bılay qoyğanda, suıq aqıldıñ müddesinen şığar isi az. Tiyanağı, aqılğa suat bolar qılığı äli kem, bayandı isiniñ jwrnağı tapşı bozbalalıq nwqsanı.

«Qaljıñbassıp ötkizgen Qayran däuren». Qaljıñbas bolğısı kep bolğansidı deydi. Köp bozbalanıñ bwl däureni är iste pispegen, şala, ömir täjiribesi kem, öresi tayaz bop ötkenine degen ökiniş bar. Sipatı şınında da adam ökinerlik.

Qay-qaysısı da qanday däl aytılğan. Avtor özi sipattap otırğan kezeñge dwrıs diagnoz qoyğan. Bärin birlestire qarasañ qwr göy-göymen eş paydasız ötken boz balalıq däurenniñ kisi opındırar tipi jasalıp twr. YAğni, aqınnıñ oy qıranı bozbalalıq aspanın arılta şarlap, öz oljasın qapılıssız tauıp aytılmış kezeñde adam balasınıñ jiberetin bastı qatelikteriniñ üstinen däl tüsedi. Arıdan izdep ne kerek öz bozbalalığımız-aq osı sipattardıñ qasımızdağı kuägeri.

Abaydan keyin Abay nege tumay jatır bizdiñ qazaqta? Abay abaylığın bir jağınan eñbektenip tapqan kisi edi ğoy.

Abay halıq är dastarqanda aytıp otıratın, ärkimniñ auzında jürgen oydı alıp qwlpırtıp, qalay tosın ğıp beredi, qalay sonı oy aytadı, siz ben bizdiñ tilimizde bar sözden alıp az sözge qalay ğana köp mağına, wşan oy saladı.

Endi, är aqın «men ne jazıp jürmin jäne qalay jazıp jürmin», «Abay bergen oy men sözin men oqırmanğa qalay berip jür ekenmin?» dep bir sät öz şığarmaşılığın arımen tize qosa otırıp, azamattığın şaqırıp, kisiligin keltirip, aqındıq jauapkerşiligin qasına otırğızıp, aqındıq mindetimen bettestirip, uaqıttıñ sotınıñ ölşemine sauın aytıp (qolı jetse) bäri alqa qotan otırıp bir tekserip şıqsa eken.

Üşinşi deñgeyli taldau: Oy oram

Jinaqılıq degennen şığadı. Avtordıñ känigi öleñ maşığındağı az ğana sözge köp mağına, birıspıra oy sıyğızuınıñ önegesi bwl öleñde da sayrap jatır. Bwl da – abaylıq oram.

Mäselen;

«Toy bolsa, ton kielik, jür, baralıq,

Birimizdi birimiz audaralıq.

At arıqtar, ton tozar, qadır keter,

Külkini onşa küylep şulamalıq», - deydi. Mwndağı toy toylau, ton kiyu, audarıspaq oynau bwl üşeui – üş iri kategoriya. Üş iri simvol.

Toy toylau – är kimniñ basına keler ömirdiñ qızıqşılığı, eşkim aynalıp öte almas köpke ortaq dästürli ömir joralğısınıñ; ton kiyu – özin jasau, sırttı sırlau, boy tüzeu, özin jaqsı körudiñ simvolı. Al, bir-birin audarıp audarıspaq oynau – oyın-sauıq, sän-saltanat qwru, däurendeuge qwştarlıq simvolı.

Aqın bwl üş jağdaydı «külkini küyleu» dep bağalaydı. Endeşe «küyleu» degen qazaq wğımında añsarı auğan rahattı qattı qalau, sol ditine jetpey qoymau, toyat alğanşa qayta-qayta añsap, soğan äreket ete berudi aytadı. Salstırmalı oylasaq simvoldıq mäni bar üş is te kerekti, biraq tım köbeyse paydadan ziyanı mol ister.

Alayda, aqın tüsiniginde aytılmış isterge köp mümkindikti sarp etuge, mol quat şığındap, asqın küş jwmsauğa bolmaydı eken. Onı «at arıqtar, ton tozar, qadır keter, külkini onşa küylep şulamalıq» dep jetkizedi.

Bwnda da avtor «külkini küyleu» isteriniñ üş iri saldarın meñzep otır.

Äuelgi «toy küyleudiñ» saldarınan «at arıqtar» deydi. Al, at qay kezde arıqtaydı? Ärine, bağımsız qalğanda. Onda at bağu degen ne? Ol – käsip, tirşilik, qareket. Atı arıqtağan kisi ne boladı? Köliksiz boladı, köliksiz kisi jolda qaladı. Demek toydı köp toylau, yağni är kimniñ basına keler, ämmege ortaq, dağdılı, sarındı isterge köp aynalşıqtau tirşilikte, käsipte, qareket qıluda adamdı jolda qaldırmaq eken. Demek, aqınnıñ halıqqa aytar oyı bozbala şağıñnan-aq köptiñ dağdısındağı, sarındı (jañalığı joq), bolsa da, bolmasa da, kemerinen asırmay-aq ortaşa atqarsañ da bolatın, odan bir jeriñ kem bop qalmaytın isti köp quıp esil ömirdi qor etip, ömiriñniñ ıñırşağın şığarma, küyin ortalatpa, ağınan arıltıp, qızılın qısıratpa degen biik oy aytadı.

Tonnıñ tozuı neni bildiredi? Onıñ tübi tozbay qoymaytını, eskirui zañdı, şarttı is ekenin wğındıradı. Endeşe, «ton» degen sözdiñ twlğası. Al, semantikası (işki mağınası, söz astarı) joğarıda aytqanday sırtın sırlau, sılañdap boydı ğana jasau, elge sırtıñmen wnauğa qızmet etu degen söz. Hakimniñ öziniñ, Şäkärimniñ, Mäşhürdiñ leksikonında «sırtımen sopısınıp» demeuşi me edi, tura solay. Al, aqın mwnı «tozadı» dep oqırmanına dabıl qağadı. YAğni adamzatqa, köpke, halıqqa bılay twrsın öziñe paydası timeydi, keregi, kädesi bolmaydı degeni. Tonmen tapqan abıroydıñ ton tozğanda oralmaytını siyaqtı sırtımen jasağan obrazdıñ da halıq aldında, jadında köp saqtalmaytının eskertedi.

Sol arqılı aqın sol däuirdegi jäne keleşek oqırmandardı erte eseyip, oy jinauğa, işti qoñdandırıp, ruhaniyatqa den qoyuğa, «bilsem eken, körsem eken degen adamnıñ balası» (hakimniñ qara sözinen) bolıp, «jan qwmarlığımen» äure boluğa, erteñ ğana şının aytıp, tükke keregi bolmay, eşkimge paydası timeytin ispen äure bolmauğa kereksiz degen oyın jetkizip otır.

Iä, bir-birimen köp audarıspaq (oynağan, alısqan, tartısqan...) adamnıñ öz arasında «qadır ketedi» eken. Endeşe, qadiri ketisken adamdar ne boladı? Äueli, birin-biri sıylamaydı. Kişisi ülkenin tıñdamaydı, ülkeni kişisin ayamaydı. Sodan barıp, jwrttıñ sıylastığı setinep, bütindigi bwzılmaq. Eñ soñında bäri de el boludan ketpek. «Aqılğa birlikti» bılay qoyğanda «at ortaq, as ortaqtıqtan» da ketispek. Onıñ mısalın kezinde Keñes Odağında mädenietti damıtu degen sıltaumen sän-saltanatpen aldap, ğılımnan, bilimnen, ruhani kemeñgerlikten aulaqtatqanın, sol arqılı el boludan ajıratuğa tırısqanı esiñizde me?

Aqın osı arqılı «toydı» «audarıspaqpen» ğana bezendiru, onı köp «küylep», ädetke aynaldıru qauipti degen oy aytadı. YAğni köpke dağdılı, sarındı ömir saltınıñ mazmwnın tek öter-keter qızıqşılıqqa ğana qwrmau kerek ekenin ol eldikten ketirip, birlikti büldirip, ruhani keselge duşar etetinin jetkizedi.

Endi tamsanbay köriñiz. Bir şumaqtı bwlay taldap oyın aşıqtağanda mağlwm boldı; bwl öleñdi osı täsilde qwmnan ine izdegendey zerdelesek, bir kitapqa jük bolayın dep twr.

Şın mäninde bwl öleñniñ är eki jolı – bir aforizm. Rasında da, aqın söz jinaqılığı, oy sonılığın öleñ qwnarına, oy qabattarı men mazmwn kürdeliligine qalay adal qızmet ettiredi.

Bwnı Qwday Abayğa berip, basqa aqınğa qimaytın näsiptey körmeu lazım. Aqındıq darındı oñdı wştay bilgendik äseri dep bilu kerek. Sol arqılı qol jetkizgen aqındıq quat ekenin eskerui kerek.

Soñında aqındarğa az sözimiz mınau:

Büginde köp aqındarımız tıñ oy aytudı, sananı tosınnan eleñ etkizudi özge tügil özi tüsinbeytin syujetterden, tosındığı sonşalıq halqımızdıñ söz qoldanısına mülde jat tirkester men özi de tüsindirip bere almaytın wğımdardan izdep jür eken. Bizşe ol – kürdeliliktiñ forması ğana, mäni emes.

Äsirese, Abaydıñ osı öleñdi jazdı degen jasın jasap jürgenderdiñ jäne olardıñ aldı-artındağı birqatar aqındarımızdıñ bir derti – osı.

Öz basım bwl derttiñ emin Abaydan tauıp otırmın.

Orazbek Saparhan

Abai.kz

4 pikir