Вьетнам Социалистік Рес­пуб­ликасына тұңғыш ресми сапарын жалғастырған Елбасымыз кеше осылай деді. Бір қарағанда, бұ­рын­ғы сөз саптауымыздан аумай қалғандай көрінетін, диплома­тия­ның айтылуға тиісті әңгімесіндей де естілетін бұл тұжырым, алайда, ақиқаттың өзі. Ақиқаттың сөзі болмай қайтеді, егер Вьетнам даму қарқыны бойынша Азия-Ты­нық мұхит өңірінде көшбас­шы­лық­қа шықса, ақиқаттың сөзі бол­май қайтеді, егер Вьетнам Біріккен Ұлттар Ұйымы Қауіпсіздік Кеңесінің тұрақты емес мүшесі міндетін қатарынан екі жыл ат­қарса, ақиқаттың сөзі болмай қай­теді, егер Вьетнам өткен жылы ғана АСЕАН елдеріне төрағалықты тамаша атқарса. Иә, осының бәрі шындық. Осының бәрі коммунистердің басшылы­ғы­мен жасалып жатқаны да шын­дық. Мәселе кімнің басқаруынан гөрі қалай басқаруға көбірек тіреледі. Кешегі кеңестік қоғам да жалпы коммунистер басқарған­дық­тан емес, қолынан іс келмейтін коммунистер басқарған тұста іштей іріп-шіри бастаған бола­тын.

Еліміз тәуелсіздігін жариялағаннан кейін Мемлекет басшысы Н.Ә.Назарбаев Сыртқы істер министрлігіне, басқа да мүдделі министрліктер мен ведомстволарға елдің бірлігін және аумақтық тұтастығын қамтамасыз ету үшін шекаралас мемлекеттермен Қазақстан Республикасының мемлекеттік шекарасын заңды түрде ресімдеу үдерісін бастауды тапсырды. Өйткені, шекара мәселесін түпкілікті шешкенге дейін кез келген шекаралас мемлекеттің біздің елімізге аумақтық талап қою мүмкіндігі сақталатын еді.

Егемен еліміздің жиырма жылдық өмір­баяны тарихқа айналып барады. Жиырма жыл ес жиярлық уақыт. Тәуелсіздігіміздің алғашқы жыл­дары күн тәртібінде тікелей тұрмысқа қатысты мәселелер шешімін күтіп тұрғандықтан, хал­қымыздың арғы-бергі тарихы, оның қилы-қилы қатпарлары толығымен тарқатылмай, сол түйдек-түйдек қалпымен отандық ғылымға орнығып қалғаны бар. Тарихи сана бірден қалыптасып кете қоятын феномен емес. Оның үстіне тарих­шыларымыздың дені «ескі тарих» бесігінде бөленіп шыққандар, бұл істе, әсіресе тарихқа маркстік көзқарас өзінің зардабын тигізді.

Үстіміздегі жылдың 14-16 қарашасында Астанада агенттік басшыларының ұйымдастыруымен «құпия» жиналыс өткен. Әр облыс пен ірі қалалардан ауыз судың басы-қасында жүргендерден құралған «жұмысшы» топ күн тәртібінде бір-ақ нәрсені - еліміздегі бүкіл қалалардың ауыз суын жеке-меншікке беру мәселесін талқыға салған!

Кезінде осы дінбұзарлардың әрекетіне тосқауыл қою керек деп қақсаған саяси сарапшылар мен журналистердің дабылына билік елең етпеп еді, енді соның нәтижесі қандай болғанын көріп отырмыз. Бүгінгідей ақпарат аламасудың дамып тұрған уақытында  қоғамнан бірдеңені жасырып қалу мүмкін емес.

Социалистік жүйенің көптеген модельдері бар. Соның бірі щведттердікі және бірі арабтардың моделі.  Социализмнің екі түрі бар жоспарлы және нарықтық.  Біздің қазақтарға ең дұрысы жоспарлы экономика және ұжымдық шаруашылықтар. Қазақ халқы табиғатынан әлеуметтік теңдікті ұстанатын.

Өмірден өтті бір пенде. Қарапайым ғана адам. Өңіріне таққан керемет марапаттары да жоқ. Қара еңбегі ғана кеудесін күм­бірлетіп, еліне сыйлы еткен аса кішіпейіл, азаматтығы басым, өзін емес, өзгенің қамын ойлағыш шынайы адал жан еді. Сол себепті де болар, ортасын ойсыратып, жетімсіретіп тастады. Алдымен Тор­ғай өңірі жоқтады, сосын өзі зейнеткерлік көркем жылдарын өткер­ген елорда қайғырды... Бұл кім еді, бәтір-ау! Ақырын жүріп, анық басқандықтан халқына қадірі асқан қандай жайсаң еді? Ол - Зейнолла Шаймұхан­бетұлы еді. Кеңестік дәуірдегі қате жазылған төл­құжаты бойынша Шаяхметов. Ел оны есіне осы тегімен жаттап қалған. Дегенмен жұрт зердесіне Зекеңді осылайша түйгенімен, ақыретте өзінің анық ныспысы аталып кетті.

Бүгінгі күннің балалары әкелерге ұқ­са­майды. Тіпті өзара бір-біріне де ұқсамаған. Жинақталған образ ретінде біреуін алу мүмкін емес. Біршамасы есірткінің етегінен ұстап кетсе, біршамасы дінге бет бұрып, сәждеге бас қойып жатыр. Қаншамасы түнгі клубтың қызығына батып жүр. Тіпті жынысын ауыстырмақ болып...

Жолдасы өмiрден озыпты. Масқараның көкесi сонда басталыпты. Әр түрлi миссионерлердiң азғыруына ұшыраған отбасындағы үш-төрт бала, әкесiн өз ырым-жырымдарымен жерлеуге таласады. Байғұс кемпiр сонысын айтып, зар жылайды. Бастарын қосар ақыл-кеңестi редакциядан өтiнедi...

Сондықтан болар, жарнама газеттерінің бәрінде дерлік бір бөлмелі пәтердің құны орта есеппен 70 мың теңгені көрсетсе,  екі бөлмелі пәтер 100 мыңнан кем түспейді. Жас отбасы үшін бұл әрине, қалтаға ауыр салмақ.