Тазабаековтың тасыраң ойларына жауапты осы сайтта оның жерлесі Әзірет Барбол беріпті! Қараңыздар! сәл төмен.

Сандалыпсың, Мұхамеджан қарағым! Өлілерге сыйыну дегенді сен көрмесең, 70 жасаған мен көрген жоқпын! Кеше күні батқан Саудтың королінің қолын сүйгіштер осы неге әруақтармен алысп қалдыңдар! Намазды, құлшылықты әруаққа қаратып орындайтын ешкім жоқ. Сен болмасаң! Елді өйтіп, әуреге салма!

«Ширк» деп шиқылдаған шерменделердің көксегені не?

Бүгінде Ислам дінінің шарттары мен ұстанымдары, ғибадат-амалдары мен нанымдары және тиымдары жөнінде аз жазылып жүрген жоқ. Иман келтірген мұсылман баласы үшін ең ауыр күнә (діннен шығаратын) Аллаға серік қосу дегенді желеу етіп, сол арқылы дәстүрлі дінді, қаймана халқымыздың айрандай ұйыған тынышын бұзуға, тереңде жатқан тамырымызға балта шабуға тырысып жүргендер аз емес.
Өз басым, Алланың барлығы мен бірлігіне иман келтірген адам ретінде Оңтүстік Қазақстанда Созақ өңірінде шығатын «Молшылық» деп аталатын газеттің (2009ж. 17 қыркүйек, №72-73(134)) «Дін-діңгегіміз» айдарынан орын алған «Ең үлкен күнә - Аллаға серік қосу (ширк)» атты Байділдә Айдарбековтың мақаласын дәстүрлі дініміздің тамырына балта шабуға ұмтылыс деп бағалар едім.
Мақаланың қойыртпақталып жазылғаны өз алдына, (олай дейтінім, аталмыш автор алғашында дастарқан мәзірін сөз етіп, арам мен адал астың мәселелерін баяндап кеткен) негізгі айтар ойын, пікірін неден бастарын білмеген, яғни, сыныққа сылтау қылып сына қағар жерін ұзақ іздеген. «Құран мен хадисті оқысақ, - дейді ол, күнә жайында, - бұл жайында білген болар едік. Әттең, оған уақытымыз жете бермейді ғой... Тамақ ішіп дидарласып отырған көптің алдына келіп: - Бір *Бейәдеп сөз жазбаңыз!* әлгі пәленшені пышақтап өлтіріпті, - деңізші, әлгілердің барлығы дерлік: - Бұл сұмдық қой, бұдан өткен ауыр күнә болмас –деп даурығып шыға келсін. Немесе: - Бір топ бұзақылар жап-жас қыздың абыройын таптап кетіпті-деңіз, отырғандар қолдарына пышақ, шанышқы-қасықтарын алып, «аттандап» өре түрегелсін. Ал енді: - Әлгі пәленше бар емес пе, сол пәленше әулиеге барып бала сұрапты-дей салыңызшы, жаңа ғана «аттандап» айғайға басқан көп бірден тынышталып, күбірге басады. «Дұрыс қой. Қанша уақыттан бері қаралмаған дәрігері қалмады. Алпамыс секілді батыр ұлдарды берген жарықтық әулие бұл байғұсты да құр қайтармас». «Байғұс, әрі-бері шапқылай бергенше, баяғыдан осылай етуі керек еді» деп риза көңілмен тамақ жеуге кіріседі. Өйткені, олар алдыңғы екеуін ең ауыр күнә деп санағанмен, соңғысына қалыпты, игілікті іс деп қана қарайды. Шындығында солай ма?»
Б.Айдарбеков осы жолдарда өзі келтірген мысалдарымен өз сұрағына өзі жауап жазып қойғанын білмей қалған тәрізді. Алғашқы екеуінің ауыр күнә екендігін жұрт мойындады дейді, ал соңғысына қалыпты іс деп қарағандығы неліктен екендігіне, яғни, «Алпамыс секілді ұл берген жарықтық әулие...» мәселесіне жауап беріп көрейік.
Біріншіден, әулиелерге зиярат етуге болмайды деген қағида дін Исламда жоқ дер едім. Пайғамбарымыз с.ғ.с-ның өзі хадисінде: «-Қабірді зиярат етушінің күнәсі төгіледі»- деп бекерге айтпаған шығар.
Екіншіден, аталмыш автордың туып-өскен өңірінде сахабалар мен баптар, машайықтар, ғұламалар, әулиелер зираттары қаншама ғасырдан бері жатқандықтан, басқа-басқа, шырайлы Оңтүстік өлкесінің тұрғындары сұрар қажетін олардың зиратынан емес, Құдайынан сұрау керектігін өте жақсы біледі дер едім.
Үшіншіден, қай әулиенің басына барсаң да, міндетті түрде шырақшысы отырады. Олар зиярат етуге келген адамға Алладан дұға тілеудің жөнін айтып отыратынын қоса айтқым келеді. Ол шырақшылардың білімі мен білігінің деңгейі барша жұрт болып бірігіп шешетін басқа мәселе.
Мақалада келтірілген Ниса сүресінің 48-аятын «Шынында Аллаһ өзіне серік қосқанды кешірмейді, ал одан өзгесін қалағанына кешіреді» деп келтіреді. Бұл тәпсірді қайдан алғанына таңым бар. Ол аят-кәлима Халифа Алтайдың аудармасында былай деп жазылыпты: «Алла (Т) өзіне ортақ қосылуды жарылқамайды да, бұдан өзге қалаған кісісін жарылқайды. Сондай-ақ кім Аллаға ортақ қосса, расында жала қойып, зор күнәлі болады».
Б.Айдарбеков бұдан ары аяттар мен хадистерден мысал келтіре отырып, Алла Тағаланың басқа күнәлардың бәрін қаласа кешетінін, тек Өзіне серік қосқанды кешірмейтінін және оған:
- пәле-кесапаттан, апаттан, ауру-сырқаудан сақтап қалады деген сеніммен тұмар, моншақ т.б. нәрселерді денеге тағу,
- Айға, күнге ағаш, тас, не соған ұқсас нәрселерге (пұттарға) сыйынып, тілек тілеу,
- Бал ашу, оған сену,
- Аллаһтан басқаға (аруаққа) құрбан шалу,
- Аллаһтан басқаға сыйынып, пана сұрау, өлген адамдардан (әулиелер мен ата-бабаларынан) жәрдем тілеу т.б. деп келтіреді. Хош делік. Осындағы тұмарды тағуға келелік.
Мәселен, біз қасиетті Құранның әрбір әрпіне дейін Алланың сөзі екендігіне, оның уақи болып, соңғы пайғамбарымызға түскендігіне иман келтіреміз. Ал, енді сол Құран-шәріптің бір аяты, яғни, Құдай сөзі жазылған («Аятүл курси») тұмар тақса, оның несі шерік? Ата-тарихымызға тереңірек үңілсек, мүмкін болса қасиетті Құранның өзін, ол болмаған жағдайда, оның парақтарын, тіпті болмаса, бірер аятын қойын қалтасына салып, жүрек тұсында сақтап жүріп, еліне пана болған талай батыр бабаларымызды тапқан болар едік. Сонда бұл автор үшін қасиетті Құранды немесе оның аяттарын мойынға тағудың, яки, қойын қалтада ұстаудың да ширк болғаны ма?
Тағы да мақаладағы Алладан басқаға (әруаққа) құрбан шалу дегенге баса назар аударғым келеді. Шын мұсылман адамның әғузу мен бисмилләні айтпай қалай мал союы мүмкін? (тәкпірді де қоса айтады ғой!)
Мәселен, менің, мынау Алматыдағы Райымбек әулие бабамыздың басына барып, зиярат еткім келді делік. Жағдайым дұрыс, қалталы азамат болсам, онда апарып қой сойғанның несі айып? Мал – адал ас болу үшін оны тек үйіңде ғана союың керек деген шарт бар ма, шариғатта? Еттің адал болуы үшін, мал сойыларда әғузу ,бисмиллә мен тәкпір айтылса болды емес пе? Оның үстіне, сол әулие бабамыздың басына адамдар қаншама жерден келеді. Басқасын айтпағанда, менің сойған малымнан сапардағы адам (зиярат етуші) дәм татып жатса, оның несі айып?
Енді автордың қазақша түсініктемесіне көз жүгіртелік: «Бір кісі бала сұрап әулиеге келді дейік. Ол алдымен атап әкелген малын әулиеге құрбан шалады. Бірақ, бұл жерде мал онсыз да өте көп жиылғандықтан, ол әкелген малдың құлағы ғана шертіліп (тілініп) қан шығарылады. Осылайша ол мал құрбанға шалынған болып саналады. (Шариғат бойынша Аллаһтан басқаға құрбанға шалынған мал Аллаһтың атымен бауыздалып, харам қаны төгілгенде ғана халал болып есептеледі) Атаған малын құрбанға шалып, көңілін демдеген ол енді әулие жатқан жерге келіп, арнайы әкелген мата-саталарын қабірдің үстіне жауып, жылап-еңіреп, сыйынып тілек тілей бастайды. Ол ол ма, басына түнеп, әулиеден аян күтеді. Міне, осы кезде өзін әулиеге жетелеп келген лағнаты шайтан әулиенің өзі, не өмірден өтіп кеткен жақын адамдарының бірі болып, оның түсіне еніп, балалы болатынын немесе басқа әулиеге бару керек екенін білдіреді.(Пайғамбарымыз с.а.у) лағнаты шайтанның өзінен басқа барлық адамның кейіпіне ене алатынын айтып кеткен). Әлгі кісі болса, тілегіорындалғанына мәз болып, ауылға қайтады. Әрине, әлдеқашан өліп қалған әулие жарықтық: «Саған аян берген мен емес, лағнаты шайтан» - деп айта да алмайды...». Б.Айдарбеков өзінің де бір кезде осылай әуре-сарсаңға түсіп, әулие аралап, аян естимін деп орнынан тұра алмай қалғанын, Алланың ақ Құраны қолына тиіп, қазақшасын оқығаннан кейін есін жиғанын айта кетуді ұмытпапты.
Бәкеңнің өзі «әулиеден бала сұрап», «әулиеге құрбан шаламын» деп жығылса жығылған шығар. Бұған оның сол кездегі бейсауаттығы себеп және оның жығылып тұруына әулиелерді кінәлауы еш негізсіз. Дінді терең білген бабаларымыз: «Әулиеге түне, Құдайдан тіле» деп, әулиені құрметтеуді, Құдайдан дұға тілеуді ұрпақтарына нақыл сөзбен қалдырған. Қисық ағымдағылардың әулиені құрметтеушілерді «оларға табынды» деп қасақана бұрмалайтыны жаныңды қынжылтады. Кешегі бабаларымыз да, олардың бүгінгі ұрпақтары біздер де бір Алладан ғана тілейміз.
Зияратшы: «Ей, мейірімді Алла! Өз фазылыңмен біздерге рахым ете гөр! Өзіңнің сүйікті құлдарыңның құрметіне, әулие-әнбиелердің құрметіне, (мысалы, Райымбек әулиені зиярат еткенде, перзентке мұқтаж болса) осы Райымбек бабамыздың құрметіне тілеген тілегімізді қабыл етіп, маған салих перзент нәсіп қыла гөр!» - деп тілесе керек-ті.
Ал, енді атап апарған малы, малдың көптігінен сойылмай жатса, ол да шариғаттағы ысырап қылуға салынған тыйымға байланысты. Мұндағы ең басты мәселе әулиені зиярат етуші адамның Құдайға деген ниеті.
Мақаладағы ең бір өрескел қателік автордың бал ашуға және оған сенуге болмайтындығы жөнінде жазған жерінде. Қасиетті Құранға жүгінген ол: «Әй, мүміндер! Арақ, құмар, тігілген тастар (пұттар) және бал ашатын оқтар лас шайтанның істерінен. Одан сақтаныңдар, құтыласыңдар», - деген аятты «Исра» сүресінің 32-аяты деп қате көрсетеді. Ал бұл Мәида сүресінің 90-аяты болатын. «Исра» сүресінің 32-аятында: «Зинаға жоламаңдар. Өйткені, ол анық арсыздық және жаман жол» - деп жазылған. Автор шайтан лағин туралы да жазады. Құрани-Кәрімде шайтан адам баласының ашық дұшпан екендігі туралы 150 жерде ескертіледі. Хазіреті Әбу Бәкір Сыддық р.т.ғ. хазіреті Пайғамбарымыздың с.ғ.с: «Лә иләһә иллә Алланы және истиғфарды өте көп айтуды өздеріңе парыз қылыңдар, яғни, өз мойындарыңа міндет қып алыңдар. Ақиқатында Ібіліс (лағин): «Мен адам ұрпақтарын азғырып, күнәға итеріп, сол арқылы тура жолдан адастырып, руханиятын жоямын. Бірақ адам ұрпақтары «Лә иләһә иллә Алланы және истиғфарды» көп айту арқылы менің қылатын уәсуәсымды әсерсіз қылып, менің желкемді үзіп, сөйтіп өздерін менің шеңгелімнен құтқарады – дейді.» деген хадисін рауаят етеді. Бұдан ұғарымыз адам баласы шайтанның уәсуәсынан Алланы үздіксіз еске алу арқылы құтылмақ.
Б.Айдарбековтың мақаласының халықтың ішіне іріткі салып, ойын бұзу үшін жазылғаны анық. Осы мақаланы газет бетіне басқан «Молшылық» газетінің ұжымына айтарым: «Дін-діңгегіміз» екендігі рас. Сондықтан бұл қасиетті айдардың қадірін кетірмес үшін ел санасын улайтын, жастарымызға қауіп төндіретін мақаласымақтардан сақ болыңыздар!
Кешегі Кеңес үкіметі де қоғамға Құдайсыздықты орнатамыз, әулиелердің зиратын қиратамыз – деген саясат ұстанған болатын. Әулиеге тіл тигізіп, зираттарын құлатпақ болғандардың өзі және үрім-бұтағы зиянға ұшырап, өсіп-өнбей қалды. Бұл туралы ел арасында дәйекті дәлелдер жетерлік. Құдайды, әулиені жоққа шығарамыз дегендердің ақыр аяғында өздері жоқ болып тынды. Құдай Тағала Құрани-Кәрімде: «Біліңдер! Расында Алланың достарына хауіп-қатер жоқ, олар қайғырмайды. Сондай иман келтіріп, тақуа болғандар. Оларға дүние тіршілігінде де ахиретте де қуаныш бар. Алланың сөздерінде өзгеріс жоқ. Міне ірі қол жетушілік осы (Юныс сүресі, 62,63,64-аяттар)» -деп, әулиелердің дәреже-мәртебесін көрсетеді. Әбу Хурайра р.т.ғ-дан рауаят етілген хадисте хазіреті Пайғамбарымыз с.ғ.с: «Ұлық Алла айтты: - Кімде-кім менің досыммен (әулиемен) қас болса, оған дұшпандық ойласа, онда менімен соғысуға дайындалсын - деді» - дейді. Құдаймен кім соғыса алады? Сол себептен байқап сөйлеп, райдан қайтқан жөн болар.
Жақында мұсылмандық әдебиеттер сататын қатардын «Шындық пен сұмдық» деген деректі фильмді алып, көріп шықтым. Түйгенім, фильмді жасаушылардың бір тырнағы іштеріне бүгілген сияқты. Былайғы жұртқа дінге үш қайнаса сорпасы қосылмайтын түрлі «жолдар» мен «әулие-сымақтарға» қарсы уәж түрінде баяндалған фильмде дінімізде орны бар, адамдарға рухани түлеу сыйлайтын зиярат ғұрпын түбірімен құрту ниетінің төбесі қылтияды. Әйтпесе, ілімнен жұрдай әлдекімдердің қылығын дәстүрлі дінімізге телу кімге керек?! Осыдан кейін тәуелсіздік алғаннан бергі күндері елімізге лап қойған «сиясы кеппеген» су жаңа кітаптардың, сол кітаптарды тәпсірлеп жүрген «кітапты теріс оқитын» (Абай) «молдалардың» түпкі мақсатын аңдаған жөн-ау деген ойға қалдым.
Сөз соңында айтарымыз, өткенге құрмет көрсету, әулиелерімізді қадірлеу, олар біздің ата-тегіміз болғандықтан ғана емес, олардың асыл дініміздің өзегін өмірлеріне арқау еткен, ақиқи жолда өткен қадірлілер болуына байланысты. Біздің бабаларымыз «діл мұсылман болмай, тіл мұсылман не пайда» деген қағиданы шынайы мұсылманшылықтың өлшемі деп білген. Шындығында да, асыл дініміздің өзегі де адам баласының ішкі жан-дүниесіне ізгіліктің дәнін егу. Ал қасиетті топырақтың аман сақталып қалуы әулие бабаларымыздың көз жасы, ерен еңбегі, дұға-тілегінің шарапаты екеніне еш күмәнім жоқ. Ал бейбіт күнде «сел ағызып, жай түсіріп, жұрттың шаруасын бұзып» (Шәкәрім), өздерінің ойында ғана бар «ширкпен» күресіп шиқылдап жүргендердің көксегені дін емес, шырық бұзу, ел ішіне бүлік туғызу екенін ашып айтар кез келген сияқты.

Қайрат Дүйсен
ҚР Журналистер Одағының мүшесі

"Жақында мұсылмандық әдебиеттер сататын қатардын «Шындық пен сұмдық» деген деректі фильмді алып, көріп шықтым. Түйгенім, фильмді жасаушылардың бір тырнағы іштеріне бүгілген сияқты. Былайғы жұртқа дінге үш қайнаса сорпасы қосылмайтын түрлі «жолдар» мен «әулие-сымақтарға» қарсы уәж түрінде баяндалған фильмде дінімізде орны бар, адамдарға рухани түлеу сыйлайтын зиярат ғұрпын түбірімен құрту ниетінің төбесі қылтияды. Әйтпесе, ілімнен жұрдай әлдекімдердің қылығын дәстүрлі дінімізге телу кімге керек?! Осыдан кейін тәуелсіздік алғаннан бергі күндері елімізге лап қойған «сиясы кеппеген» су жаңа кітаптардың, сол кітаптарды тәпсірлеп жүрген «кітапты теріс оқитын» (Абай) «молдалардың» түпкі мақсатын аңдаған жөн-ау деген ойға қалдым." Дәл айтады! Солай. Бұлардың түпкі мақсаты - жалпы зияратты жою. Кезінде Бекболат Тілеуханның осыған сәйкес, бір пікір айтып, Түркістандағы Әзірет Сұлтан кесенесіне көз алартқанын естіген едік. Мынау соның жалғасы. "Ақ жол", "Сұңқар" ж\әй бергі жағы мақсаты - баяғы ваххабиттер секілді Мекке, Мединедегі әулие-сахабалардың зиратын түріп тастағандай, кесене атаулыға жойқын соғыс жариялау! Басқа емес! Молдец! Қайреке! Жаза түс!

Тазабеков Рахат Әлиетің шәкірті, ертең көзді-ашып жұмғанша шетелден бір-ақ шығады!

Жақында білесіңдер...

Жігіттер! Қазақ ешуақытта әулиеге барып, содан тілеп сұраған емес! Ширк сөзінен неге сонша қорқасыңдар? Мағынасына үңілші! Мұсылманның жүретін ең басты екі нәрсесі бар: Аллаға иман келтіру, Пайғамбар сүннетімен жүру. Енді осылардың антонимдерін сіздеп көрсек. 1. Аллаға иман келтірудің қарсы мағынасы - Ширк, яғни Аллаға серік қосу 2. Пайғамбар сүннетіне қарсы нәрсе - Бидағат, яғни жаңа нәрсе қосу. Енді осыған мән берсеңіздер бәрін түсінесіздер. Қазақтар! Ешуақытта жылдам шешім шығармайық! Ең алдымен зерттейік, білім алайық, сосын пікір білдірейік! Әйтпесе, біреу ә десе соған сеніп, біреу мә десе соған сеніп мал болып жүре береміз! Өзіміз ізденейік! Біз әлі Ислам, тақуалық жөнінде дым білмей жатып 50-жыл намаз оқығандай сөйлейміз. Осыған мән берейік!

50 ЖЫЛ НАМАЗ ОҚУ ИМАННЫҢ КӨРСЕТКІШІ ЕМЕС! "ҚИЯНАТЫҢ БАР БОЛСА, ИМАНЫҢ ЖОҚ, МАҒАН ДЕСЕҢ МЫҢ ЖЫЛДАЙ ҚЫЛ ҒИБАДАТ" (ШАҺКАРИМ). ДӘЛ СЕНІҢ АЙТЫП ЖҮРГЕНІҢ - ВАХХАБИЗМ! не деп ақтсалсаң да, өзің біл! Шірк өздеріңнің жүректеріңде. Ана бір әнші депутат әйелдердің ішкиімінен коллекция жинауды хобби етіпті. Сол шірк, нәпсіге құлдық шірк! Алладан, Ата баба әруағынан медет тілеу шірк емес. Алланың ақ пайғамбарының Сүннеті де соған саяды. Білмесең, көсемсіме,сенің мұсылмандығыңа он жыл да жеткен жоқ. Мыңжылдықтар бойыында Ақиқатты жырлаған әулиелерге нәжісіңді жақпа! Оларға жұқпайды. Өзің құрисың.

"Асыл арнаға" қатысты кей бауырларымыз сұрақтар қойыпты. Енді соған келейік.
1. "Асыл арнаның" атына заты сай емес. Мен бірқатар хабарларын қарадым. Бүкіл әңгімелері "Таухидты" ұлықтаймыз деген желеумен, толықттай ваххабистік сарында. Иншаалла, оның да бетпердесін сыпыратын күн алыс емес. Қомақты сараптама дайындалуда.
2."Асыл арна" дін атын жамылып келіп, жастарымызды бөгде діндегілерге білдірмей қарсы қою, ел ішінде шырық бұзумен айналысып жатыр. Дәлел жеткілікті.
3. "Асыл арна" басқа салада жолы болмаған, "өтпей қалған" журналист-сымақтардың (Алғадай, Ахат сияқты)паналаған, "көсемдікке" ұмтылған станциясы. Таза журналистикадан толып жатқан өрескел қателерді теруге болады.
4. "Асыл арна" насихаттап жатқан "діндәрлардың" дені сау емес, көбі Мысырддың "террорист дайындаушы" "Әл Азхар" деген "шайтанханасынан" улы дәм татқан біреулер. Есіл дерттері - жихад! Қазақты арандату. Салафиттікті насихаттау.
Бұл менің үстірт жаздың, білмейсің дегендерге алдын ала жауабым. Бұйыртса, толық әшкере қылатын жауабымды кешіктірмеспін. А.Б.

Мухаммеджан Әзіреті Барболдың саған жазған жауап мақаласын оқыдың ба? Соған неге жауап бермейсин? Алде унин ошті ме?

Мухамеджан! макалаға жауап жазбайсың ба? Әлде шайтаныңның үні өшті ма? Енді қалай елдің бетіне қарайсың? Екіжүзді сатқын екеніңді ел білді. Арабтың атын жамылғандардың арам ақшасын жұтып қойдыңдар Бекболат екеуің. Бекболат болса әйелінің түрсиін искеп ол жүр. Елді былыққа батырып енді абыройдан айырылдыңдар. Өздеріңе сол керек. Жаңаарқаның ақсақалдары Бекболатты елбұзар, дінбұзар деп қуғанын көп халық білмейді. Енді бетперделерің ашылып жатыр ма? Әлі Алла Тағала әулиеге қарсы болғандарың үшін сазайларыңды береді елдің алдында шерменде, рәсуә боласыңдар. Қылмыстарың әшкере болып масқара боласыңдар. Дарын, сен, Бекболат бәрің елді ақшаға сатқан алаяақ екендерің әлі ақ әшкере болады.

Пікір алынып тасталды!

Аллаһ Таъаланы Құран Кәрімнің "Ниса" сүресінің қырық сегізінші аятында Өзіне серік қосқанды кешірмейтінін, одан басқа күнәларды, қаласа кешіретіні жөнінде айтады:

"Аллаһ Таъала өзіне ортақ қосылуды жарылқамайды, бұдан өзге қалаған кісісін жарылқайды. Сондай-ақ кім Аллаһқа ортақ қосса, расында жала қойып, зор күнәлі болады ". (Ниса, 4:48).

Құран Кәрімде мынандай аят бар: "Мен жындар мен адамдарды өзіме кұлшылық қылулары үшін жараттым " (51:56).

"Түн мен күндіз және Күн мен ай Алланың дәлелдерінен, Күнге де, Айға да сәжде қылмаңдар. Оларды жаратқан Аллаға сәжде қылыңдар", (41:37),

Құран Кәрімге тағы бір құлақ түрелік:

"Көктермен жердегі көместі Алладан басқа ешкім білмейді". (27:65).

"Көместің кілттері оның жанында. Оны Ол өзі ғана біледі". (6:59).

"Аллаһтан өзгеге табынғандардың сендерге ризық бере алмайды. Онда, ризықты Аллаһтың қасынан іздеңдер. Оған құлшылық қылыңдар да, оған шукір етіңдер. Сол жаққа қайтарыласыңдар". (29:17).

Сондықтан мына аятты ұмытпаған жөн:

"...Ешнәрсе ол сияқты емес. Ол Аллаһ әр нәрсені естуші, толық көруші". (42:11).

Пайғамбарымыз Мүхаммед (с.ъ.с) былай деген:

"Ырым - Аллаһқа серік қосу. Одан аманмын деп ешкім де айта алмайды. Оны Аллаһқа тәуекел ету арқылы ғана жеңуге болады " (хадисті Әбу Дәуіт риуаят еткен). Сондықтан: "Алдымнан ала мысық өтіп кетті, енді бүгін жолым болмайды" деп сары уайымға салыну, "Дүйсенбі күні сапарға шығу мен үшін аса қауіпті" деп жолдан қалу - өздерін қорлау. Ешқандай ырымшыл мұсылманды ниет еткен бағытынан қайтармақ емес. Шын мұсылман Аллаһқа тәуекел етіп, табиғаттың қандай құбылысына тап келсе де жақсылыққа жоритын болады.

"Кім де кім мойнына әлденені байлап алған болса, оның сиынары да сол болып қалады " - деген. (Бұл хадис Ахмадта, Тирмизиде де бар).

Аллаһ Тағала айтады: «Кім Аллаһқа ортақ қосса, расында Аллаһ оған жәннатті харам етеді»(Мәида сүресі, 5:72).

. Аллаһ Тағала былай дейді: «Жын мен адамзатты өзіме құлшылық қылулары үшін ғана жараттым»(Зарият сүресі, 51:56),