ақпараттық порталы
2009 жылдың 15 сәуір
күні құрылған
Алматының бір күні... Біздің аянышты халіміздің жан ауыртар айғағы. Қайыр сұрап отырған ақсақал, жаралы қаңғыбас, кондуктор жас бала осы елдің толыққанды азаматтары. Оларға қорған болатын үкімет қайда? Қоғамдық ұйымдар мен қорлар қайда? Ізгілік пен мейірім, жанашырлық қайда?
Оны айтасыз, қоқысты арнай шелекке салу мен бір-бірімізге жол беру сияқты қарапайым қоғамдық мәдениеттің болмашы түрінде жасай алмағанымызға кімді кінәлауға болады, айтыңызшы, мәдениетті қала тұрғыны...
Тук трагеия көріп тұрған жоқпын. Жаралы қаңғыбас емес, жаралы алқаш араққа ақша жинап отыр. Урнаның жанында мекекі тұқылы жатыр екен. Кондуктор бала емес, кәмелеттік жастағы жігіт, өз еңбегімен жұмыс істеп, ақша тауып жүр екен. Оның несі аянышты? Тек қазақы бас киім киген қайыршы болмаса... Ол да қазақемес шығар дес үміттенемін.
Абай кз осы куні болмашыға байбалам сала беретін болыпты...
Оны айтасыз, қоқысты арнай шелекке салу мен бір-бірімізге жол беру сияқты қарапайым қоғамдық мәдениеттің болмашы түрінде жасай алмағанымызға кімді кінәлауға болады?
---------------------------------------------
Кімді кінәлауға болады? Сені. Сосын сенің пірің - ел көсемін! Басқа кімді?
(әдетіңше, өшіріп тастарсың, бұл жазғанымды. Сөйте тұра кінәліні іздейсің. Бәріне кінәлі - қорқақтық, шындықты айта алмаушылық, осының бір ғана тармағы - өшіріп тастаушылық)
Пікір қосу