ертеңгі Өзіме (Мұстафаға) хат
13 Қаңтар 2012
Біздің гуманисттік қоғамымызда адамдар өмірдің мәнін таппақшы болып, көптеген мақсаттарға қол жеткізгісі келеді. Алайда, ақшамен кірленіп мансаппен азғырылған заманда адамдардың көбі бірқалыпты өмір сүреді. Қоғамдық көлікке кір. Отырған халықтың жүзіне қара, әңгімесін тыңда. Әркім өзінің сұр түссіз , мәнсіз тіршілігін ойлауда. Ойында: жалақы, мансап, азық, ойын сауық, махаббат т.б. Осының барлығына қол жеткізген адамдар кейін өздерінің бос сезінгендерін жасырмай айтады. Бұл ой-толғаулардың мәні қайда?


