Қолымдағы алдынғы жазбаны ұсынғалы 16 адам қарап шығыпты. Өте жақсы көрсеткіш. Мен солардың ішінде екеу-үшеуіне, бәлкім біреуіне зәру шығармын?  Сосын оқыған ағайындарда сөзсіз сұрақ туады: "Бұл оған неге, не үшін керек?" Бүгін шамам келгенше осы сұрақтарға да тоқталғым келді. Ұлт болу үшін кез-келген халыққа үш зат қажет. Оның біріншісі - тіл, екіншісі - діл, үшіншісі - дін. Бұлар бір-бірінсіз тұтас ұлттық сананы құра алмайды. Қазір тіл туралы айтпай, сөйлемей жатқан тірі жан жоқ шығар? Ал, дін бойынша екінің бірі "молда", екінің бірі "данышпан", "әулие", "шайх-машайых" болып кеткен заман. Ділді де текке қалдырып жатқан жоқ. Діл - дегеніміз ұлттың жады. Ол - тарих. Біз үшін осының үшеуін де жолға қойып, жүйеге келтіріп алмай болмайтын шақ туды. Онсыз мына, былыққан, былдыр-батпақ санамен ұлтымыздың болашағы алысқа барады деп айту да, сену де мүмкін емес. Бірінші тал мәселесі бойынша. Бізге бұл тілдік жүйені А.Байтұрсынов жүйелеп беріп кетті. Ол жақсы болсын, жаман болсын біздің тіршілігімзге толық сіңісіп, біте қайнасып болды. Ұлттық болмысымыздың бөлінбес бір құрамына айналды. Осы бойынша тіліміздің заңы қалыптасты. Оған бүгінде қарсы да, қалыс та жоқ секілді.